Serwis.mszczonow.pl

Wyszukiwanie

:

Język / Language:

Data, imieniny

Dziś jest 12 Grudnia 2018  |  imieniny: Aleksandra, Dagmary

Menu strony

Banery

Treść strony

Nasz Patron - mjr Józef Wiśniewski

Major Józef Wiśniewski (1788-1864)

Urodził się w 19 marca 1788r. w Żaboklikach na Podlasiu.

Zmarł 26 kwietnia 1864r. w Nosach Poniatkach i został pochowany przy kościele parafialnym w Lutkówce. Był właścicielem dworu (nabył go w sierpniu 1841r) w Nosach Poniatkach.


Major Józef Wiśniewski w okresie wojen napoleońskich walczył w 9 Pułku Ułanów Francusko-Polskich stopniu podporucznika. Za walkę pod sztandarami Napoleona, został odznaczony Orderem Legii Honorowej oraz Orderem Św. Heleny.

 

W roku 1922 Stefania Wiśniewska  (prawdopodobnie wnuczka Ś.P. majora Józefa Wiśniewskiego) przekazała do Muzeum Wojska Polskiego miniaturkę Orderu Świętej Heleny, która nadal znajduje się w zbiorach muzealnych.

Po Kampanii Napoleońskiej wstąpił do 2 Pułku Ułanów. Przez lata służby (m. in. odznaczony był za XV lat nieskazitelnej służby w Wojsku Polskim) awansował do stopnia majora.

W  dniu 14 marca 1831r. został odznaczony Złotym Orderem Virtuti Militari za udział w Powstaniu Listopadowym.

W latach 1818-1820 był Posłem na Sejm Królestwa Polskiego.

W latach 1825-1830 był Deputowanym do Sejmu Królestwa Polskiego.

W latach1836 – 1843 był właścicielem dworu w Żelazowej Woli, gdzie urodził się nasz wielki kompozytor Fryderyk Chopin. Nabywając majątek Michała Skarbka spłacił dług hipoteczny (m.in. na rzecz ojca Fryderyka – Mikołaja Chopina), bądź nabył go poprzez licytację publiczną dóbr z całym inwentarzem.  

Portret  Ś.P. majora Józefa Wiśniewskiego znajduje się w zbiorach Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, a jego żony Eufemii w Muzeum Narodowym w Warszawie. W roku 1931 z okazji 100-lecia Powstania Listopadowego przez Muzeum Narodowe w Warszawie była zorganizowana wystawa, na której były prezentowane oba portrety. Autorem tych portretów jest Aleksander Kokular.

Major Józef  Wiśniewski zmarł 26 kwietnia 1864r. w swoim majątku w Nosach Poniatkach.

Został pochowany na wzgórzu przy kościele p.w. Świętej Trójcy w Lutkówce.

 

 
   

2o Pułk Ułanów Królestwa Polskiego

2-gi Pułk Ułanów , w którym służył major Wiśniewski, utworzony został w 1815r z 6 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego. Pułk stacjonował w województwie podlaskim i lubelskim.

2-gi Pułk Ułanów był jedną z barwniejszych formacji ułańskich okresu Królestwa Polskiego oraz Powstania Listopadowego.

 

Pułkiem kolejno dowodzili:

- płk Józef Dwernicki (1815-1830)

W czasie Powstania Listopadowego:

- płk Stefan Ziemięcki (od 1830 do 26 lutego 1831)

- płk Michał Mycielski (od 26 lutego 1831),

- ppłk Kacper Korytkowski (8 lipca 1831).

Każdy z pułków ułańskich miał swój kolor odróżniający go od pozostałych, u Dwernickiego był to kolor biały, w którym wykonywano następujące części mundurowe: rabat, kołnierz, mankiety, wypustki, lampasy u spodni oraz górę czapki. W skład stroju wielkiego wchodziły spodnie z karwaszami skórzanymi i z naszytymi podwójnymi lampasami białymi, kurtka mundurowa, pas materiałowy, czapka z etyszkietami oraz szabla, ładownica i lanca z proporczykiem. Etyszkiety były noszone w charakterystyczny sposób: jednym końcem zapięte na guziku u prawego rogu czapki (od prawej ręki) zwisały swobodnie do szyi, którą opasały, koniec z frędzlami przekładano pod epoletem tak, aby zwisał na lewej piersi. Szabla była mocowana na długich rapciach z bielonej skóry.

Powstanie Listopadowe

Rok 1830 przyniósł kolejny zryw ku wolności. Ułani 2 pułku ponownie mogli okryć swe imię chwałą poświęcając się dla współczesnych i potomnych. W dniu 14 lutego 1831 roku biali ułani ruszyli do boju rozbijając pod Zakrzewiem wojska nieprzyjacielskie. Wsławili się oni także biorąc udział w bitwie pod Stoczkiem pod komendą generała Dwernickiego. W dniach następnych przyszło im się zmierzyć z wrogiem pod Wawrem, Grochowem oraz podczas ofensywy wzdłuż szosy brzeskiej. W Bitwie pod Grochowem śmiała szarża 2 Pułku Ułanów zdecydowała o zwycięstwie powstańców.

Fragment „Pamiętników Napoleona Sierawskiego” opisujący fragment Bitwy pod Grochowem.

„Dnia 3 marca ułani 2 pułku przeprowadzili brawurową szarżę pod Wawrem. Ich bohaterski czyn upamiętniony został przez Wincentego Pola wierszem ze słowami „Nie ma pana nad ułana, a nad lancę nie ma broni”. Z kolei Ignacy Prądzyński oceniając glorię 2 pułku pod Domańcami stwierdził, iż jest to „najświetniejszy czyn, jakimi pojedynczy pułk jazdy odznaczyć się może”. Ułani białego pułku wsławili się ogółem w 22 bitwach roku 1831, stając się wzorem do naśladowania dla kolejnych pokoleń.”

 

Bitwy i potyczki w okresie Powstania Listopadowego z udziałem 2 Pułku Ułanów:  Zakrzew, Stoczek (14 lutego),  Dobre, Długa Kościelna (17 lutego), Wawer (19 lutego), Olszynka Grochowska (25 lutego), Kurów, Wawer (3 marca), Dębe Wielkie (1 kwietnia), Górzno (3 kwietnia), Domanice, Iganie (10 kwietnia), Poryck (11 kwietnia), Boreml (19 kwietnia), Mińsk (26 kwietnia), Rudki (20 maja), Ałotoryja (21 maja), Ostrołęka (26 maja), Drobin (13 lipca), Krynki (28 sierpnia), Międzyrzecz (29 sierpnia), Brześć (31 sierpnia).

 

Po powstaniu Pułk otrzymał 1 krzyż kawalerski, 32 złote oraz 32 srebrne Ordery Virtuti Militari. Wraz z upadkiem powstania skończyła się jego historia do momentu odtworzenia jednostki podczas Rewolucji na Węgrzech w 1848 roku. Tradycje formacji były również kontynuowane w okresie II RP.

 

-

Mapa Interaktywna



Mikroporady

Stopka strony

Rozmiar czcionki

Wersja o wysokim poziomie kontrastu

Przełącz się na widok strony o wysokim kontraście.
Powrót do domyślnej wersji strony zawsze po wybraniu linku "Graficzna wersja strony" znajdującego się w górnej części witryny.